Abrir o menú principal

Cambios

sen resumo de edición
{{encabezar
Co seu ẍordo e constante mormorio
|nome=[[I. Vaguedás]] ([[Follas novas]])
|autor=[[Rosalía de Castro]]
|data=
}}
[[Ficheiro:Follas novas 1880 Rosalía Castro de Murguía.pdf|page=48|miniatura]]
 
{{Prose}}
Atraime o oleaxen dese mar bravío,
<poem>
 
Cal atrai das serenas o cantar.
 
- Neste meu leito misterioso e frío,
 
<center>XVIII</center>
Dime, ven brandamente a descansar.
 
 
Co seu ẍordo e constante mormorio
Atraim'o oleaẍen d'ese mar bravIo,
Cal atrai dasd'as serenas o cantar.
- NesteN'este meu leito misterioso e fríofrio,
DimeDíme, ven brandamente aá descansar.
 
<center>—</center>
 
El namorado está de min... o deño,
I{{Espazos|6 }}y eu namorada deld'el.
Pois saldremos coc'o empeño,
Que, se s'el me chama sin parar, eu teño
UnhasUn-has ansias mortais de d'apousar neln'el.
 
I eu namorada del.
 
{{Paxinación|Mais vé qui o meu corazon|Ando buscando meles e frescura}}
Pois saldremos co empeño,
 
</poem>
Que, se el me chama sin parar, eu teño
</div>
 
[[Category:GL-C]]
Unhas ansias mortais de apousar nel.
[[Categoría:Vaguedás]]