Abrir o menú principal



¡Padrón...! ¡Padrón...!

¡Padrón...! ¡Padrón...!

Santa María... Lestrove...

¡Adiós! ¡Adiós!


I Aquelas risas sin fin,

aquel brincar sin dolor,

aquela louca alegría,

¿Por qué se acabou?


Aqueles doces cantares,

aquelas falas de amor,

aquelas noites serenas,

¿por qué non son?


Aquel vibrar sonoro

das cordas da arpa i os sons

da guitarra malencólica,

¿quén os levóu?


Todo é silensio mudo,

soidá, delor,

onde outro tempo a dicha

sola reinóu...

¡Padrón...! ¡Padrón...!

Santa María... Lestrove...

¡Adiós! ¡Adiós!


II

O simiterio da Adina

n'hai duda que é encantador,

cos seus olivos escuros

de vella recordazón;

co seu chan de herbas e frores

lindas, cal no'outras dou Dios;

cos seus canónegos vellos

que nel se sentan ó sol;

cos meniños que alí xogan

contentos e rebuldós;

cas lousas brancas que o cruben,

e cos húmedos montóns

de terra, onde algunha probe

ó amañecer se enterróu.


Moito te quixen un tempo,

simiterio encantador,

cos teus olivos escuros,

máis vellos que os meus abós;

cos teu cregos venerables,

que se iban sentar ó sol,

mentras cantaban os páxaros

as matutinas cancións,

e co teu osario humilde

que tanto respecto impón

cando da luz que nel arde

ve un de noite o resprandor.


Moito te quixen e quérote,

eso ben o sabe Dios;

mas hoxe, ó pensar en ti

núbraseme o corazón:

que a terra está removida,

negra e sin frols...


¡Padrón...! ¡Padrón...!

Santa María... Lestrove...

¡Adiós! ¡Adiós!


III

Fun un día en busca deles,

palpitante o corazón,

funos chamando un a un

e ningún me contestóu.


Petéi nunha i outra porta,

non sentín fala nin voz,

cal nunha tomba baldeira

o meu petar resonóu.


Miréi pola pechadura,

¡que silensio...!, ¡qué pavor...!

Vin nomáis sombras errantes

que iban e viñan sin son,

cal voan os lixos leves

nun raio do craro sol.


Erguéronseme os cabelos

de estrañeza e de delor.

¡Nin un soio...!, ¡nin un soio...!

¿Dónde están?, ¿qué deles foi?


O triste son da campana,

vagoroso a min chegóu...

¡Tocaba a morto por eles...!


¡Padrón...! ¡Padrón...!

Santa María... Lestrove...

¡Adiós! ¡Adiós!