Follas novas/Ô pazo d'A...



Ô PAZO D'A...



         Era ô caer d'a tarde,
Encomenzaba o cántico d'os grilos,
         Ẍorda a presa ruẍia,
Brilaban lonẍe os lumes fuẍitivos.
         Ô pe d'o monte, maẍestuoso erguíase
N'aldea escura o caseron querido,
         C'a oliva centenaria
De cortinaẍ ô ventanil servindo.
         Deserta a escalinata,
         Soyo o paterno niño,
E enriba d'el caendo misteriosas
C'o as sombras d'o crepúsculo, as d'o olvido.

         ¿Quen ô pasado volve
         Os ollos compasivos?
         ¿Quen se lembra d'os mortos,
S'inda non poden recordarse os vivos?